Po prostu połóż się na ziemi

Uderzenia gorąca, niepokój, rozdrażnienie, trudności ze snem. W okresie menopauzy wiele kobiet poszukuje sposobów, które pomogą odzyskać choć odrobinę spokoju i równowagi. Czasem rozwiązania okazują się prostsze, niż mogłoby się wydawać.

Śawasana jest nieodłącznym elementem zajęć JogaBo. Praktykujemy ją na zakończenie każdych zajęć i poświęcamy jej tyle czasu, ile rzeczywiście potrzebuje ciało, by odpocząć. Dla wielu uczestniczek jest to jeden z najbardziej cenionych momentów praktyki.

W tym tygodniu szczególną uwagę poświęcamy jednemu z wariantów śawasany, który może być szczególnie wartościowy dla kobiet doświadczających objawów menopauzy. To bardzo prosta praktyka, możliwa do wykonania również w domu. Wystarczy mata lub koc rozłożony na podłodze oraz kilka minut tylko dla siebie.

Dlaczego właśnie śawasana?

Śawasana jest jedną z podstawowych pozycji regeneracyjnych w jodze. Choć z zewnątrz wygląda jak zwykłe leżenie, sposób ułożenia ciała ma znaczenie. Celem nie jest sen ani bierne „wyłączenie się”, ale świadomy odpoczynek.

W okresach zwiększonego napięcia, pobudzenia lub odczuwania nadmiaru gorąca pomocne mogą być pozycje regeneracyjne. Śawasana nie wymaga wysiłku fizycznego. Jej zadaniem jest stworzenie warunków do odpoczynku oraz spokojnej obserwacji tego, co dzieje się w ciele.

Jak ułożyć ciało?

Połóż się na twardym podłożu. Wystarczy mata lub koc rozłożony na podłodze.

Ułóż nogi szerzej niż biodra i pozwól stopom swobodnie opaść na zewnątrz. Rozłóż ręce na boki, mniej więcej na wysokości barków, ale nie wyżej. Wnętrza dłoni skieruj do sufitu, a grzbiety dłoni do podłogi. Zwróć uwagę, czy podstawy palców wskazujących mają kontakt z podłożem. Ten pozornie niewielki szczegół pomaga otworzyć dłonie i rozluźnić ramiona.

Szerokie ułożenie nóg i rąk tworzy w ciele więcej przestrzeni. W tradycji jogi taki sposób organizacji pozycji jest często wykorzystywany wtedy, gdy chcemy wspierać proces wyciszania i odpoczynku oraz rozproszyć uczucie nagromadzonego ciepła.

Głowa na podłodze czy na kocu?

Jeśli podczas leżenia broda unosi się ku górze, a tył szyi wyraźnie się skraca, warto podłożyć pod głowę złożony koc.

Koc powinien podpierać nie tylko głowę, ale również szyję i sięgać aż do barków. Dobrze, jeśli obejmuje okolice kręgu C7, najbardziej wystającego kręgu u podstawy szyi. Takie podparcie pomaga rozluźnić mięśnie szyi i gardła.

Jeżeli natomiast szyja pozostaje długa, gardło miękkie, a twarz jest naturalnie skierowana ku sufitowi, można spróbować leżeć całkowicie płasko. U wielu osób takie ułożenie głowy zwiększa przestrzeń w obrębie brzucha.

Przysłonięte oczy

Pomocne okazuje się przysłonięcie oczu. Można wykorzystać przepaskę relaksacyjną, chustę lub po prostu zamknąć powieki.

Ograniczenie liczby bodźców wzrokowych często ułatwia skierowanie uwagi do wewnątrz i sprzyja wyciszeniu.

Nie ćwicz oddechu. Obserwuj.

W tej praktyce nie wykonujemy ćwiczeń oddechowych.

Nie próbuj oddychać głębiej, wolniej ani lepiej. Nie wydłużaj wdechu. Nie kontroluj wydechu.

Obserwuj jedynie, jaki oddech pojawia się w tej pozycji. Co dzieje się podczas wdechu, wydechu i pomiędzy nimi.

Nie zmieniaj niczego.

Obserwuj.

To wystarczy.

Oprzyj się o ziemię

Poczuj miejsca styku ciała z podłożem: pięty, łydki, uda, miednicę, plecy, ramiona, dłonie i tył głowy.

Zauważ, że nie musisz utrzymywać swojej pozycji. Robi to za Ciebie grawitacja.

W tradycji jogi ziemia symbolizuje stabilność, oparcie i spokój. Kontakt z tymi jakościami bywa szczególnie cenny w okresach, gdy ciało i umysł doświadczają większej zmienności.

Jak długo?

Pozostań w pozycji co najmniej pięć minut.

Jeżeli masz taką możliwość, zostań dłużej, tak długo, jak długo czujesz, że praktyka jest dla Ciebie wspierająca.

Pięć minut to minimum. Jeśli masz taką możliwość, zostań dłużej.

Raz dziennie. Dwa razy dziennie. Trzy razy dziennie.

Tyle razy, ile potrzebujesz.

Rano, po pracy, przed snem albo wtedy, gdy szczególnie potrzebujesz chwili zatrzymania.

Połóż się na matce ziemi, poczuj ją i odpocznij.

JogaBo… warto!