HISTORIA MANTRY

Spekulacje na temat tej najbardziej znanej mantry (sylaby aum) są niezliczone. Oto co pisze o niej w swojej książce Mircea Eliade:
„Sylaba mistyczna OM ucieleśnia istotę mistyczną całego kosmosu. Nie jest ona niczym innym niż samą teofanią zredukowaną do stanu fonemu”.
B.K.S. Iyengar wyjaśnia:
„Łacińskie słowo omne oraz sanskryckie aum wywodzą się z jednego rdzenia oznaczającego wszystko, stąd oba słowa oddają pojęcia wszechwiedzy, wszechobecności i wszechmocy. Inną nazwą dla aum jest pranava, która wywodzi się od rdzenia nu co znaczy chwalić, do czego dodany jest przedrostek pra, oznaczający wyższość, pierwotność. Wyraz ten oznacza więc najwyższą pochwałę lub modlitwę. Sylaba aum składa się z trzech głosek, mianowicie a, u, m, a napisana ma półksiężyc i kropkę na szczycie/…/

aum

A symbolizuje świadomy stan lub stan czuwania, u stan z marzeniami, m stan snu lub marzeń. Cała sylaba z półksiężycem i kropką oznacza czwarty stan, który łączy wszystkie te stany i je przekracza. Jest to stan samadhi /…/ Dźwięki a, u, m oznaczają mantrę tat-tva-asi (ty jesteś tym), realizację w człowieku jego ludzkiej boskości; cała sylaba oznacza tę realizację, która uwalnia ludzkiego ducha z ograniczeń ciała, umysłu, intelektu i ego”.

W literaturze spotkać można jeszcze określenia takie jak pradźwięk, najważniejsza mantra, pozytywna wibracja o częstotliwości drgań takiej jak Ziemia (ok. 8Hz). Tyle teorii. Wielu praktykujących jogę może potwierdzić jak ważna, po całym zabieganym dniu, jest chwila koncentracji na początku zajęć, krótka medytacja. Po prostu.
W szkole JogaBo, każde zajęcia rozpoczynamy trzykrotną recytacją właśnie mantry OM…

Cytaty pochodzą z następujących książek:

  1. Mircea Eliade, Joga. Nieśmiertelność i wolność, Państwowe Wydawnictwa Naukowe, Warszawa 1984, s. 66
  2. B.K.S. Iyengar, Światło jogi, Virya, Warszawa, s. 31-32